Arrumigai

arrumigai [ar.ru.mi.gà.i], rumigare [ru.mi.gà.re] v {ruminare} ⇐ aggrumiai, agrumiai ¹, arramigai, arromigai, arromigare, arrumigare, arruminai, gramulare, gromigai, grominigai, grumiai, grumigai, gruminai, gruminare, orromiare, orromicare, orromigai, orromigare, orrumigare, romigai, romigare, rumigai, rumigiare.

Informus giogràficus / Informos geogràficos

Cali variantis imperais in bidda? Scrii-si-ddu o manda-sì un' àudiu.

Cale variantes impitades in bidda? Iscrie-nos-lu o mànda-nos un' àudiu.

Àudius / Àudios

Comenti ddu pronuntziais in bidda? Manda-sì un' àudiu.

Comente lu pronuntziades in bidda? Mànda-nos un' àudiu.

No nci funt àudius po custu lema.

Non bi sun àudios pro custu lema.

Notas

In su CAM de bàsciu, prus acostau a sa capitali, est prus imperada sa forma agrumiai, chi perou est una metàtesi de sa forma prus etimològica arrumigai chi eus sceberau po standard.